ภาวะโภชนาการของเด็กวัยเรียนต่อความฉลาดทางอารมณ์ ของนักเรียน

โรงเรียนชลประทานสงเคราะห์   จ. นครราชสีมา

ผู้วิจัย     นางสุมลรัตน์  กลั่นการดี ,  นางวรัญญา  ดรดี  และคณะ

บทนำ     ปัจจุบันพบว่าปัญหาเด็กภาวะโภชนาการเกินเป็นปัญหาที่สำคัญ ทำให้เกิดความเครียดและขาดความมั่นใจในตนเอง  ผู้วิจัยจึงสนใจที่จะศึกษาถึงภาวะโภชนาการ ที่อาจส่งผลให้มีความฉลาดทางอารมณ์ที่แตกต่างกัน

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความฉลาดทางอารมณ์ของและเปรียบเทียบความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กที่มีภาวะโภชนาการระดับต่างๆ

วิธีการศึกษา ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาโรงเรียน ชลประทานสงเคราะห์จำนวน  547  คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้  ความถี่, ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย,ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความแตกต่างใช้   F-test

ผลการศึกษา ความฉลาดทางอารมณ์ด้านดีพบว่าเด็กที่มีภาวะโภชนาการปกติ, ท้วม, เริ่มอ้วน  การควบคุมอารมณ์มีคะแนนเฉลี่ย 19.32, 19.18, 19.10   ด้านใส่ใจและเข้าใจอารมณ์ผู้อื่นมีคะแนน   29.57, 27.26, 26.14  ด้านการยอมรับผิดมีคะแนน  25.54, 24.50, 24.16 จากการเปรียบเทียบพบว่าเด็กที่มีภาวะโภชนาการปกติและท้วมมีความแตกต่างในด้านใส่ใจและเข้าใจอารมณ์ผู้อื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ  

ความฉลาดทางอารมณ์ด้านเก่งพบว่าเด็กที่มีภาวะโภชนาการปกติที่มีความมุ่งมั่นระยะยาวคะแนนเฉลี่ย 23.58  การปรับตัวต่อปัญหาเด็กที่มีภาวะโภชนาการปกติและท้วมมีคะแนน 16.78  และ 15.84   ด้านการแสดงออกเด็กภาวะโภชนาการปกติอยู่ในเกณฑ์ดีคะแนนเฉลี่ย 18.91  จากการเปรียบเทียบพบว่าเด็กที่มีภาวะโภชนาการปกติ, ท้วมและค่อนข้างน้อยมีความแตกต่างในด้านการปรับตัวต่อปัญหาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ    

ความฉลาดทางอารมณ์ด้านสุขพบว่าความพอใจในตนเองและรู้จักปรับใจ  เด็กภาวะโภชนาการปกติและท้วมมีคะแนน 18.89 และ 18.78   ความฉลาดทางอารมณ์ด้านรื่นเริงเบิกบานพบว่าเด็กที่มีภาวะโภชนาการปกติ , ท้วม, เริ่มอ้วน  มีคะแนนเฉลี่ย 21.05, 21.53, 21.25 

สรุป ภาวะโภชนาการในเด็กวัยเรียนส่งผลถึงความฉลาดทางอารมณ์ดังนั้นจึงควรให้ความสำคัญกับโภชนาการที่เด็กควรได้รับอย่างเหมาะสม